Uçuş 620 Türkiye’ye geldiğim ilk uçağın uçuş numarası bu yolculuğun başlangıcı. Fas’ın köklü kültürü ile Anadolu’nun sade gündelik yaşamı arasında geçen o uzun yolculuk, sanatımda kendiliğinden benzersiz bir sentez yarattı. Resimle olan bağımı hiçbir zaman sadece akademik bir disiplin üzerine inşa etmedim; benim yolum sezgilerimden, gözlemlerimden ve içsel bir ihtiyaçtan doğdu.
Bugün tuvallerimi, göçün ruhumda bıraktığı duygusal katmanları, bitmek bilmeyen aidiyet arayışımı ve kültürlerarası geçişleri yansıtan görsel bir dile dönüştürüyorum.

Eserlerimde figürle duyguyu bir araya getirirken, sizi sadece bakmaya değil, benimle birlikte hissetmeye davet ediyorum. Attığım her çizgiyle bir kadının yaşam mücadelesine, sessiz direnişine ve her şeye rağmen yeniden var olma çabasına tanıklık ediyorum.

Bu sergi, sadece benim bireysel hikâyem değil; göç eden, yeni bir kimlik içinde kendine yer açmaya çalışan pek çok kadının ortak duygularının bir yansımasıdır. Fırçamla sessizliği bir dile, kırılganlığı bir güce, anlık geçişleri ise kalıcı bir hafızaya dönüştürmeyi amaçlıyorum. Her eserimde geçmişle şimdi arasında bir köprü kurarken; kadın olmanın, dayanmanın ve her şeye yeniden başlamanın görsel bir anlatısını sunuyorum.